ஈரானில் ஹபீஸ் ஷிராசி தினம் அனுசரிக்கப்படுகிறது

 Iran marks Day of Hafez Shirazi

ஈரானின் மிகச் சிறந்த கவிஞர்களில் ஒருவரின் நினைவாக ஹபீஸ் தினம் அக்டோபர் 12ம் திகதி அனுசரிக்கப்படுகிறது, அவரது அன்பு, ஷியா சித்தாந்தம் மற்றும் மனித நுண்ணறிவு பற்றிய வார்த்தைகள் உலகெங்கிலும் உள்ள வாசகர்களை தொடர்ந்து கவர்ந்திழுக்கின்றன.

 

14 ஆம் நூற்றாண்டில் ஷிராஸில் பிறந்த ஹபீஸ், எல்லா காலத்திலும் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க பாரசீக கவிஞர்களில் ஒருவராக பரவலாகக் கருதப்படுகிறார். ‘ஹபீஸின் திவான்’ இல் தொகுக்கப்பட்ட அவரது படைப்புகள், அன்பு, ஆன்மீகம், இயற்கை மற்றும் சத்தியத்தைத் தேடுதல் ஆகியவற்றின் கருப்பொருள்களை ஆராய்கின்றன. கவிதையின் பாடல் வடிவமான கஸால் தேர்ச்சி பெற்றதற்காக அறியப்பட்ட ஹபீஸின் கவிதைகள் அவற்றின் ஆழமான அழகு, நுட்பமான உருவகங்கள் மற்றும் தத்துவ ஆழத்திற்காக கொண்டாடப்படுகின்றன.

 

அக்டோபர் 12 ஆம் தேதி ஈரானில் ஹபீஸ் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள பல எழுத்தாளர்கள், அறிஞர்கள் மற்றும் வாசகர்கள் இந்த நாளில் ஷிராஸில் உள்ள ஹபீஸின் கல்லறையில் இந்த நிகழ்வைக் குறிக்க ஈரானுக்கு வருகை தருகிறார்கள்.

ஹபீஸின் கவிதைகளைப் படிக்கவும், சிறப்பு விழாக்களை நடத்தவும் மக்கள் அவரது கல்லறையில் கூடுகிறார்கள்.

 

1935 இல் கட்டப்பட்ட ஹபீஸின் கல்லறை நன்கு அறியப்பட்ட பிரெஞ்சு கட்டிடக் கலைஞரும் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளருமான ஆண்ட்ரே கோடார்ட் என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்டது. கல்லறை மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள தோட்டங்கள் ஷிராஸின் மிகப்பெரிய சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றாகும்.

ஹபீஸ் ஷிராசியின் வாழ்க்கை

வரலாற்றில் மிகவும் குழப்பமான காலங்களில் ஒன்றான (1315-1390) இல் பிறந்த காஜே ஷம்சதீன் முகமது ஹபீஸ் ஷிராசி சிறந்த ஈரானிய கவிஞர்கள் மற்றும் ஷியா ஆன்மீகவாதிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். அவர் ஹபீஸ் என்று அழைக்கப்படுவதற்கான காரணம், அவர் குர்ஆன் முழுவதையும் மனனம் செய்தவர். அவருக்கு "லிசான் உல்-கெய்ப்" (Lisan Ul-Gheyb) என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறார். இதன் பொருள் வெளிப்படாத மொழி என்பதாகும்.

ஹபீஸ் ஈரானிலும் உலகெங்கிலும் உள்ள மிக முக்கியமான கவிஞர்களில் ஒருவராகக் கருதப்பட்டாலும், அவரது வாழ்க்கை மர்மமாகவே இருந்துள்ளது. அவரது வாழ்க்கையைப் பற்றிய பல்வேறு மாறுபட்ட கருத்துக்கள் உள்ளன, ஆனால் இந்த விஷயத்தில் நம்பகமான ஆதாரம் எதுவும் இல்லை.

 

கணிதம், வானியல் மற்றும் கவிதை ஆகியவற்றில் மிக முக்கியமான தடம்பதித்த ஈரானிய சிரேஷ்ட கவிஞர்களில் ஒருவரான ஒமர் கய்யாம் போன்ற பல எழுத்தாளர்களால் ஹபீஸ் செல்வாக்கு பெற்றதாக நம்பப்படுகிறது. இருப்பினும், பல விமர்சகர்கள் ஹபீஸை மிகவும் சுவையான தேனை தயாரிக்க வெவ்வேறு பூக்களின் மீது பறக்கும் தேனீயாக அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்.

ஹபீஸ் இன் கவிதைகள்

பொதுவாக, ஹபீஸ் "கஸல்" என்று அழைக்கப்படும் ஆன்மீகவாத கவிதைகளை எழுதுவார். இது 7 ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய அரபு கவிதையின் ஒரு வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது. ஹபீஸின் கவிதைகள் வளமான கற்பனை மற்றும் குறியீட்டின் கலவையைக் கொண்டுள்ளன. அவரது கவிதைகள் பெரும்பாலும் உணர்ச்சிபூர்வமானவை, இது அவரது ஆன்மாவிற்கான தேடலைக் குறிக்கிறது.

பின்வரும் கவிதை ஹஃபீஸின் புகழ்பெற்ற கஸல்களில் ஒன்றாகும்:

That beautiful Shirazi Turk, took control and my heart stole,
I'll give Samarkand & Bukhara, for her Hindu beauty mole.
O wine-bearer bring me wine, such wine not found in Heavens
By running brooks, in flowery fields, spend your days and stroll.
Alas, these sweet gypsy clowns, these agitators of our town
Took the patience of my heart, like looting Turks take their toll.
Such unfinished love as ours, the Beloved has no need,
For the Perfect Beauty, frills and adornments play no role.
I came to know Joseph's goodness, that daily would increase
Even the chaste Mistress succumbed to the love she would extol.
Whether profane or even cursed, I'll reply only in praise
Sweetness of tongue and the lips, even bitterness would enthrall.
Heed the advice of the wise, make your most endeared goal,
The fortunate blessed youth, listen to the old wise soul.
Tell tales of song and wine, seek not secrets of the world,
None has found and no-one will, knowledge leaves this riddle whole.
You composed poems and sang, Hafiz, you spent your days well
Venus wedded to your songs, in the firmaments' inverted bowl.

மேலே கூறப்பட்ட இக் கவிதை ஒரு காதலிக்கு தீவிர பாராட்டை வெளிப்படுத்தும் நன்கு அறியப்பட்ட பாடல் ஆகும். இது பாரசீக கவிதையின் மையப் பகுதியாகக் கருதப்படுவது மட்டுமல்லாமல் பரவலாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் செல்வாக்கு செலுத்துகிறது, ரால்ப் வால்டோ எமர்சன் மற்றும் ஜோஹன் வொல்ஃப்காங் வான் கோதே போன்ற நபர்களால் கூட குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

 

இக் கவிதை ஹபீஸின் மிகவும் பிரபலமான கவிதைகளில் ஒன்றாகும் மற்றும் ஆங்கிலம் பேசும் நாடுகளில் பரவலாக இக் கவிதை அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹபீஸ் இன் திவான்

ஹபீஸின் புகழ்பெற்ற புத்தகம் திவான் (கவிதைகளின் தொகுப்பு). அவரது புத்தகம் ஈரானியர்களுக்கு மிகவும் விலைமதிப்பற்றது, எனவே ஒவ்வொரு ஈரானிய குடும்பமும் அதை தங்கள் வீட்டில் வைத்திருக்கிறது. ஈரானிய மக்கள் நவ்ரூஸ் அல்லது யால்டா நைட் போன்ற வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் ஹபீஸின் திவான்களைப் படிக்க கூடுகிறார்கள்.

 

ஹபீஸ் தனது கவிதைகளைத் தொகுக்கவில்லை, மாறாக முகமது கோலந்தம் தனது தொகுப்பிற்கு ஒரு முன்னுரையை எழுதினார், ஹபீஸ் இறந்து சுமார் 21-22 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கி.பி 813 அல்லது கி.பி 1410 இல் அதை முடித்தார் என்று சிலர் கூறுகின்றனர்.

ஹபீஸ் மற்றும் கோதே

ஜெர்மன் இலக்கியத்தின் மிகவும் புகழ்பெற்ற கவிஞரான ஜோஹன் வொல்ஃப்காங் வான் கோதே (1749-1832), கிழக்கு இலக்கியம் குறிப்பாக, பாரசீக இலக்கியத்தில் அவரது ஆர்வத்தை அதிகரிக்க காரணியாக அமைவது ஹபீஸ் கவிதைகளில் அவர் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த ஆர்வம் ஆகும். ஹபீஸைப் பின்பற்றுவதில் கோதேயின் முதல் உந்துதல் காதல் கவிதைகளை இயற்றுவதற்கான ஒரு கட்டமைப்பாக இருந்தது, ஆனால் பின்னர் ஹபீஸின் கவிதைகளின் ஆன்மீக அம்சங்கள் அவரை ஈர்த்தன.

 

ஹபீஸின் கவிதைகள் தொகுப்பு மீது கோதேயின் எழுத்துக்களுக்கு மிகவும் ஆழமாக செல்வாக்கு செலுத்தின, அவர் ஹபீஸைப் பின்பற்றுவதற்காக தனது கவிதைத் தொகுப்பை இயற்றி மற்றும் அதற்கு "மேற்கு-கிழக்கு திவான்" என்று பெயரிட்டார்.

 

ஆஸ்திரியாவின் கிளஜென்பர்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஒருவர், ஜோஹன் வொல்ஃப்காங் வான் கோதே ஹபீஸால் ஈர்க்கப்படாமல் மதிப்புமிக்க மேற்கு-கிழக்கு திவானை எழுதியிருக்க மாட்டார் என்பதை மறுக்க முடியாது என்று கூறினார்.

 

கோதே தனது 65 வயதில் ஹபீஸின் மொழிபெயர்ப்பைக் கண்டார், அது அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியது. மிகப்பெரிய ஈரானிய கவிஞராக ஹபீஸ், கோதேயின் வாழ்க்கையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார் என்று அவர் கூறினார்.

 

கோதே ஹபீஸின் ஆன்மீக சொற்கள் மற்றும் மொழியின் பிம்பத்தை நிறுவ முடிந்தது. ஹபீஸைப் பற்றிய அவரது புரிதல் அவரை ஒரு வாரத்தில் 15 புதிய கவிதை வரிகளை இயற்ற வைத்தது. கோதே மேற்கத்திய கவிதைகளை கிழக்கத்திய உள்ளடக்கத்துடன் இயற்றினார் என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

 

கிழக்கத்திய இலக்கியம் மற்றும் பழைய ஏற்பாட்டை அவர் ஒன்றிணைத்து மேற்கத்திய மக்களுக்கு புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக மாற்றியதாக அவர் கூறினார், இருப்பினும் புத்தகம் கிழக்கு கருப்பொருளைக் கொண்டிருந்தது.

 

பின்னர், பாரசீக இலக்கியத்தின் பிற கூறுகளில் அவர் ஆர்வம் காட்டினார். அவர் கிழக்கு புத்தகங்களிலிருந்து பாரசீக-அரபு எழுத்துக்களை நகலெடுக்க முயன்றார் என்று பேராசிரியர் கூறினார்.

 

மேற்கு-கிழக்கு திவான் கோதே இரு பிராந்தியத்தின் புரிதலை ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமாக்கவும், மனிதன் தனது இயல்பை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் காட்டவும் முயற்சிக்கிறார்.

 

தொகுத்தவர் மொஹதேசே பக்ரவன்

தமிழில் மஹ்ஜுபா முஸம்மில்

https://en.mehrnews.com/news/237591/From-Shiraz-to-the-World-Hafez-s-poetry-touches-human-soul

 

 

சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான்: பாரம்பரியம், வண்ணங்கள் மற்றும் விருந்தோம்பலின் தாயகம்

 

Sistan and Baluchestan: Land of Heritage, Colors, Hospitality

 

செப்டம்பர் 07 சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் தேசிய தினத்தைக் குறிக்கிறது - தென்கிழக்கு ஈரானில் உள்ள இந்த தனித்துவமான மாகாணத்தின் வளமான பாரம்பரியம், வண்ணமயமான மரபுகள் மற்றும் அன்பான விருந்தோம்பலை கௌரவிப்பதற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு கொண்டாட்டம்.

 

ஈரானின் 31 மாகாணங்களில் தென்கிழக்கில் அமையப்பெற்ற, 180,726 சதுர கிமீ பரப்பளவைக் கொண்ட சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் அந்நாட்டின் இரண்டாவது பெரிய மாகாணமாகும். அதன் பரந்த பாலைவனங்கள் மற்றும் இதமான கடற்கரைகளுக்கு மட்டுமல்ல, அதன் வளமான கலாச்சார பாரம்பரியத்திற்கும் பெயர் பெற்றது. இதன் தலைநகரம் சகேடன் நகரம் ஆகும். இந்த மாகாணம் நாட்டின் தென்கிழக்கில் ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தானின் எல்லையில் உள்ளது. இவ்விரு நாடுகளுடன் எல்லைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் இந்த பிராந்தியம் நீண்ட காலமாக பாரம்பரியங்களின் இணைப்பு வழியாக இருந்து வருகிறது.

வரலாறு

பெஹிஸ்தூன் மற்றும் பெர்செபோலிஸ் (Behistun and Persepolis) இல் உள்ள கல்வெட்டுகளில், சிஸ்தான் மகா டேரியஸ் (Darius the Great) இன் கிழக்கு பிராந்தியங்களில் ஒன்றாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கிமு 128 ஆம் ஆண்டில் இந்த பகுதியைக் கைப்பற்றிய மத்திய ஆசிய பழங்குடியினரான சாகா (சாகா அல்லது சகஸ்தான்) என்பதிலிருந்து சிஸ்தான் என்ற பெயர் பெறப்பட்டது. அர்சாசிட் வம்சத்தின் போது (கிமு 248 முதல் கி.பி 224 வரை) இந்த மாகாணம் சுரேன்-பஹ்லவ் குலத்தின் இருப்பிடமாக மாறியது. சசானிய காலத்திலிருந்து ஆரம்ப இஸ்லாமிய காலம் வரை, சிஸ்தான் கணிசமாக செழித்தது.

பாரசீகத்தின் முதலாம் அர்தாஷிரின் ஆட்சியின் போது, சிஸ்தான் சசானியர்களின் அதிகார வரம்பின் கீழ் வந்தது, கி.பி 644 இல், பாரசீகப் பேரரசு வீழ்ச்சியடையும் இறுதி தருணங்களில் இருந்ததால் அரபு முஸ்லிம்கள் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றனர். இரண்டாவது சுன்னி கலீபா உமர் இப்னு அல்-கத்தாப்பின் ஆட்சியின் போது, இந்த பிரதேசம் அரேபியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது மற்றும் ஒரு அரபு தளபதி ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். பல நூற்றாண்டுகளாக இப்பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்திய சந்ததியினரின் தந்தையான புகழ்பெற்ற பாரசீக ஆட்சியாளர் யாகூப்-இ லைத் சஃபாரி, இந்த மாகாணத்தின் ஆளுநரானார். கி.பி 916 ஆம் ஆண்டில், பலுசெஸ்தான் கெர்மானின் ஒரு பகுதியாக மாறியபோது டேலமிட்களாலும் (Daylamids) பின்னர் செல்ஜுகிட்களாலும் (Seljuqids) ஆளப்பட்டது. சஃபரித்கள், சமனிட்கள், கஸ்னாவிட்கள் மற்றும் செல்ஜுகித்கள் (Saffarids, Samanids, Qaznavids, and Seljuqids) போன்ற வம்சங்களும் இந்த பிரதேசத்தை ஆட்சி செய்தன. கி.பி 1508 ஆம் ஆண்டில், சஃபாவிட் வம்சத்தைச் சேர்ந்த முதலாம் ஷா இஸ்மாயில் சிஸ்தானைக் கைப்பற்றினார். பின்னர், இது கஜார் ஈரானின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.

 

பாரம்பரிய ஆடை

சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் மக்கள் தங்கள் வண்ணமயமான வாழ்க்கை முறைக்கு பிரபலமானவர்கள். ஆண்கள் தலைப்பாகைகளுடன் நீண்ட வெள்ளை ஆடைகளை அணிகிறார்கள், அதே நேரத்தில் பெண்களின் ஆடைகள் எம்பிராய்டரி மற்றும் கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளால் பிரகாசிக்கின்றன, இது பல நூற்றாண்டுகளின் கைவினைத்திறனை பிரதிபலிக்கிறது.

மாகாணத்தின் அடையாளம் அதன் மக்களின் ஆடைகளில் வலுவாக பிரதிபலிக்கிறது. ஆண்கள் பொதுவாக பரந்த கால்சட்டை மற்றும் தலைப்பாகையுடன் பிரஹான் எனப்படும் நீண்ட, தளர்வான வெள்ளை ஆடையை அணிகிறார்கள், இது எளிமை மற்றும் நேர்த்தியைக் குறிக்கிறது.

இருப்பினும், பெண்களின் ஆடைகள் வண்ணங்கள் நிறைந்தவை. அவர்களின் நீண்ட ஆடைகள் எம்பிராய்டரி மற்றும் கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. தலைமுறைகளாக பயன்படுத்தப்படும், பாரம்பரியமான சூசான்-டூசி எனப்படும்  ஒரு பண்டைய கலையை கொண்ட இந்த ஆடைகள் பிராந்தியத்தின் சூடான வெப்ப காலநிலைக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை.

இந்த வகையான ஆடை இந்த மாகாணத்திற்கு மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை, மேலும் இது கெர்மன் மற்றும் ஹார்மோஸ்கன் போன்ற பிற மாகாணங்களில் வசிக்கும் பழங்குடியினரிடையேயும், ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியாவின் சில குடிமக்களிடையேயும் பிரபலமாக உள்ளது, இவ்வாடை பாரம்பரியம் ஒரு பொதுவான இன, கலாச்சார, வரலாற்று மற்றும் இன வேர்களில் இருந்து தொடர்கிறது.

சமையல் மற்றும் உள்ளூர் உணவுகள்

சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தானின் சமையல் கலை அதன் புவியியலைப் போலவே வேறுபட்டது. தபஹாக் (ஒரு வகை  இறைச்சி உணவு), பருப்பு அடாஸ் (மசாலா பயறு) மற்றும் ஓலட் போன்ற பல்வேறு ரொட்டிகள் போன்ற பாரம்பரிய உணவுகள் உள்ளூர் மேசைகளில் பொதுவானவை. கடலோரப் பகுதிகளில், கடல் உணவுகள் குறிப்பிடத்தக்க பங்கு வகிக்கின்றன, அதே நேரத்தில் பேரீச்சம்பழம், மாம்பழம் மற்றும் சிட்ரஸ் பழங்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்க விவசாய தயாரிப்புகளில் ஒன்றாகும். தேநீர் விருந்தோம்பலின் அடையாளமாக உள்ளது, இது ஒவ்வொரு வீட்டிலும், ஒன்று கூடலிலும் வழங்கப்படுகிறது.

நன்கு அறியப்பட்ட சிறந்த உணவு பலூச்சி பிரியாணி ஆகும், இது பெரும்பாலும் இறைச்சி, மசாலாப் பொருட்கள் மற்றும் காய்கறிகளுடன் தயாரிக்கப்படும் ஒரு சுவையான உணவு, இது உள்ளூர் சுவை மற்றும் தெற்காசிய தாக்கங்களை பிரதிபலிக்கிறது.

புனித ரமலான் மாதத்திற்கு ஈரான் நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அதன் சொந்த பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் பாரம்பரியங்கள் உள்ளன. இந்த மரபுகளில் ஒன்று ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திற்கும் குறிப்பிட்ட உணவுகள் மற்றும் சுவையான உணவுகள் ஆகும், இதன் மூலம் இஃப்தார் மற்றும் சஹர் நேரங்கள் ஒரு சிறப்பு நிறத்தையும் சுவையையும் பெறுகின்றன. சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தானின் உள்ளூர் உணவு வகைகள் பல ஈரானிய சுவைகளை ஈர்த்துள்ளன, ஏனெனில் இந்த உணவுகள் சமைக்கும் விதம் பிராந்தியத்திற்கு பிராந்தியம் வேறுபடுகிறது.

கலாச்சார நம்பிக்கைகள் மற்றும் மரபுகள்

விருந்தோம்பல், பெரியவர்களுக்கு மரியாதை மற்றும் வலுவான குடும்ப பிணைப்புகள் ஆகியவை சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் மக்களிடையே பெறுமதியாக இருக்கும் பழக்கவழக்கங்களாகும். கதைசொல்லல், கவிதை மற்றும் வாய்வழி மரபுகள் அவர்களின் கலாச்சாரத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன. பல பழக்கவழக்கங்கள், இஸ்லாமிய நம்பிக்கைகள் மற்றும் பண்டைய மரபுகள் இரண்டையும் பிரதிபலிக்கின்றன, இது மாகாணத்தின் கலாச்சார கட்டமைப்பை தனித்துவமாக்குகிறது.

சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தானில் உள்ள கலாச்சார நம்பிக்கைகள் வலுவான குடும்ப உறவுகள், ஆழமாக வேரூன்றிய இஸ்லாமிய மரபுகள், விருந்தோம்பலின் வளமான வரலாறு மற்றும் கவிதை, இசை மற்றும் எம்பிராய்டரி போன்ற துடிப்பான வாய்வழி மற்றும் கலை மரபுகளை மையமாகக் கொண்டுள்ளன. கோதுமையை நடவு செய்வது போன்ற மகிழ்ச்சியைச் சுற்றியுள்ள நாட்டுப்புற நம்பிக்கைகள் மற்றும் பீபி நவ்ரூஸின் வருகை தொடர்பான குறிப்பிட்ட புத்தாண்டு மரபுகள் ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். இந்த நம்பிக்கைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் இப்பகுதிக்கு தனித்துவமானவை, பண்டைய மரபுகளை அவற்றின் முக்கியமாக சுன்னி இஸ்லாமிய நம்பிக்கை மற்றும் நவீன வாழ்க்கையுடன் வளர்ந்து வரும் ஈடுபாட்டுடன் கலக்கின்றன.

நாட்டுப்புற இசை மற்றும் நடனம்

இசையும் நடனமும் மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து பிரிக்க முடியாதவை. சோர்னா (ஒரு காற்றுக் கருவி) மற்றும் டோஹோல் (டிரம்) போன்ற பாரம்பரிய இசைக்கருவிகள் விழாக்களுக்கு ஆற்றலையும் தாளத்தையும் கொண்டு வருகின்றன. லீபி மற்றும் டோ-சாபி போன்ற நடனங்கள் குழுக்களாக நிகழ்த்தப்படுகின்றன, பெரும்பாலும் திருமணங்கள் மற்றும் திருவிழாக்களில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன, இது மகிழ்ச்சி, ஒற்றுமை மற்றும் சமூக உணர்வைக் குறிக்கிறது. சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் நாட்டுப்புற கலாச்சாரத்தில் பாரம்பரிய சூப் பாசி (மர நடனம்) மற்றும் வாள் நடனம் ஆகியவை அடங்கும், இது ஒற்றுமை மற்றும் வரலாற்று வலிமையைக் குறிக்கும் ஒரு சடங்கு, ஆற்றல்மிக்க காட்சியில் குச்சிகள் மற்றும் வாள்களால் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

கைவினைப் பொருட்கள் மற்றும் நினைவுப் பொருட்கள்

இந்த மாகாணம் அதன் கைவினைப்பொருட்களுக்கு பரவலாக அறியப்படுகிறது. சூசான்-டூசி, மட்பாண்டங்கள், ஒட்டக கம்பளி தயாரிப்புகள், கையால் நெய்யப்பட்ட விரிப்புகள் கல்போர்கன் போன்ற கிராமங்களிலிருந்து பாரம்பரிய மட்பாண்டங்கள் மற்றும் வெள்ளி நகைகளின் மென்மையான எம்பிராய்டரி பார்வையாளர்களுக்கு மிகவும் நேசத்திற்குரிய நினைவுப் பொருட்களில் ஒன்றாகும். ஒவ்வொரு துண்டும் பலூச்சி மற்றும் சிஸ்தானி மக்களின் திறமை, பொறுமை மற்றும் கலை ஆன்மாவை பிரதிபலிக்கிறது.

 

பழங்கள் மற்றும் விவசாய பொருட்கள்

தெற்கில் அதன் மிதவெப்பமண்டல காலநிலையின் சிறப்பம்சமே பலுசெஸ்தான் ஈரானின் வெப்பமண்டல பழ உற்பத்தியின் முக்கிய மையங்களில் ஒன்றாக மாற்றியிருக்கிறது. சரவன் மற்றும் ஈரான்ஷாஹர் ஆகியவற்றிலிருந்து வந்த பேரீச்சம்பழங்கள் நாடு முழுவதும் பிரபலமானவை, அவை இனிப்பு மற்றும் தரத்திற்கு பெயர் பெற்றவை.

இந்தியப் பெருங்கடல் மற்றும் ஓமான் கடலுக்கு அருகிலுள்ள சாதகமான காலநிலையே குறிப்பாக வாழைப்பழங்கள், மாம்பழங்கள், பப்பாளி மற்றும் கொய்யா போன்ற வெப்பமண்டல பழங்களை வளர்ப்பதற்கு முக்கிய காரணியாக அமைகின்றது. இது பேரீச்சம்பழத்தின் முக்கிய உற்பத்தி மையமாகும். பழ வகைகள், மாதுளை, சிட்ரஸ் பழங்கள் மற்றும் அக்ரூட் பருப்புகள் மற்றும் பாதாம் போன்ற சில குளிர்ந்த காலநிலை பழங்கள் கூட அதன் குளிர்ந்த பகுதிகளில் உள்ளன. இந்த மாகாணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க கிரீன்ஹவுஸ் துறையும் உள்ளது, தக்காளி, வெள்ளரிகள் மற்றும் குடை மிளகு போன்ற காய்கறிகளை உற்பத்தி செய்கிறது, மேலும் கோதுமை, பார்லி மற்றும் அரிசி போன்ற பயிர்கள் பிற பகுதிகளில் வளர்க்கப்படுகின்றன.

சபஹாரில் இருந்து வரும் மாம்பழங்கள் மற்றொரு சின்னமான தயாரிப்பு, பெரும்பாலும் கோடையில் அறுவடை செய்யப்பட்டு உள்நாட்டிலும் தேசிய அளவிலும் ருசிக்கப்படுகின்றன. வாழைப்பழங்கள் மற்றும் சிட்ரஸ் பழங்களுடன், இந்த தயாரிப்புகள் உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை ஆதரிப்பது மட்டுமல்லாமல், பார்வையாளர்களுக்கு அன்பான நினைவுப் பொருட்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

இயற்கை ஈர்ப்புகள்

அதன் வளமான கலாச்சாரம் மற்றும் மரபுகளுக்கு அப்பால், சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் பிரமிக்க வைக்கும் இயற்கை நிலப்பரப்புகளுக்கு தாயகமாக உள்ளது. சபஹாருக்கு அருகில் அமைந்துள்ள பெரிஸ் மற்றும் பியர் கடற்கரை மிகவும் பிரபலமான தளங்களில் ஒன்றாகும். பெரிஸின் பாறைகள் ஓமான் கடலைக் கடலை நோக்கிப் பார்க்கின்றன, டர்க்கைஸ் நீர் வியத்தகு பாறை அமைப்புகளைச் சந்திக்கும் காட்சிகளை உருவாக்குகிறது. சிறிய மீன்பிடி கப்பல் தளம் அழகை அதிகரிக்கிறது, உள்ளூர் மீனவர்கள் வேலை செய்வதைக் காணவும், ஈரானின் மிகவும் அழகிய கடலோரக் காட்சிகளில் ஒன்றை அனுபவிக்கவும் பார்வையாளர்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது.

சிஸ்தான் மற்றும் பலுசெஸ்தான் ஈரானின் வரைபடத்தில் வெறுமனே ஒரு புவியியல் பிராந்தியமல்ல. இது வண்ணங்கள், இசை, சுவைகள் மற்றும் மரபுகளின் நிலம் - கலாச்சாரம் மற்றும் வரலாறு அன்றாட வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் ஒரு நிலம். அதன் அன்பான இதயம் கொண்ட மக்கள், மாறுபட்ட பாரம்பரியம் மற்றும் இயற்கை அழகுடன், இந்த மாகாணம் ஈரானின் கலாச்சார பூமியாக, ஒரு தனித்துவமான இரத்தினமாக மின்னுகிறது, ஒவ்வொரு பார்வையாளரையும் அதன் மறக்க முடியாத விருந்தோம்பலை அனுபவிக்க அழைக்கிறது.